Norveçin şimalında, Svalbard arxipelaqında yerləşən Longyearbyen qəsəbəsi dünyada "ölməyin qadağan olduğu yer" kimi tanınır. Bu qəribə qayda hər hansı cəza sisteminə deyil, tamamilə elmi və ekoloji zərurətə əsaslanır.
Qəsəbənin yerləşdiyi torpaq qatı il boyu donmuş vəziyyətdədir ("permafrost"). Bu səbəbdən dəfn edilən cəsədlər çürümür.
Əsas təhlükə: Viruslar canlana bilər
Elmi araşdırmalar göstərir ki, illər əvvəl dəfn olunan cəsədlərdəki təhlükəli virus və bakteriyalar donmuş torpaqda canlı qala bilir. Torpağın hər hansı səbəbdən əriməsi keçmiş epidemiyaların yenidən yayılma riski deməkdir. Bu təhlükəni nəzərə alan Norveç hökuməti 1950-ci ildən etibarən qəsəbədə dəfn işlərini rəsmən qadağan edib.
Alternativ həll yolları kimi isə, ağır xəstələr ölümlərindən əvvəl Norveçin digər şəhərlərinə göndərilir.
Qəsəbədə baş verən ani ölümlər zamanı isə cəsədlər ya yaşayış məntəqəsindən kənarda dəfn edilir, ya da kremasiya olunur.
Qısacası, bu qadağa bir şəhər əfsanəsi deyil, bəşəriyyəti potensial yoluxucu xəstəliklərdən qorumaq üçün alınmış sərt tədbirdir.
